بخش هاي مختلف يك جامعه چنان به هم پيوسته اند و با همكاري و همياري يكديگر در تأمين نيازهاي اجتماعي نقش خود را ايفا مي كنند كه اختلال، فساد و زوال هر يك مي تواند در ديگر بخش ها مؤثر افتد و موجب ظهور آشفتگي، ركود و يا نابودي آن ها شود. تأمين نيازها به صورت متبادل كه در بين قشرهاي مختلف جامعه و ارگان هاي گوناگون آن وجود دارد ، نوعي انسجام و وحدت را در هر جامعه به ارمغان مي آورد. همان گونه كه در روايات نيز آمده ، مي توان جامعه انساني را به يك ارگانيسم تشبيه كرد كه هر عضوي در سايه ديگر اعضا مي تواند به صلاح و تأمين نيازمندي هايش به طور كامل دست يابد.علي(ع) در عهدنامه مالك اشتر مي فرمايد:بدان (اي مالك) كه مردم طبقات مختلفي هستند كه برخي جز با برخي ديگر به صلاح دست نيابند و هيچ گروه و جمعي را از گروه هاي ديگر بي نيازي نيست.

از پدرم پرسيدم :چه چيز هايي ما را در پيشرفت و تعالي همه جانبه قرار مي دهد؟

پاسخ:حس مسؤليت،مشورت و وجود عدالت در جامعه.

پرسيدم:چه موانعي ما را از دست يابي به تعالي و پيشرفت باز مي دارد؟

پاسخ:اختلاف،سياسي بازي و دوگانگي.

پرسيدم:چگونه مي توانيم موانع را از سر راه خود بر داريم تا به سرعت در جايگاه رفيع در دنياي امروز قرار گيريم؟

پاسخ:با همدلي و همياري از خانواده تا جامعه،راستگويي،تشويق نخبگان، استفاده از صنعت و تكنولوژي دشمنان.

در مورد استفاده از تكنولوژي دشمنان پرسيدم،او با مثالي براي من آن را روشن ساخت:

در زمان پيامبر(ص) اگر در جنگي، مسلمانان اسيري داشتند،اگر آن اسير در حرفه يا صنعتي ماهر بود،پيامبر اعظم(ص) در ازاي ياد دادن آن صنعت به مسلمانان ،آن اسير را آزاد مي كردند.يا اگر كسي به مسلمانان خواندن و نوشتن ياد مي داد آزاد مي شد.