بخش هاي مختلف يك جامعه چنان به هم پيوسته اند و با همكاري و همياري يكديگر در تأمين نيازهاي اجتماعي نقش خود را ايفا مي كنند كه اختلال، فساد و زوال هر يك مي تواند در ديگر بخش ها مؤثر افتد و موجب ظهور آشفتگي، ركود و يا نابودي آن ها شود. تأمين نيازها به صورت متبادل كه در بين قشرهاي مختلف جامعه و ارگان هاي گوناگون آن وجود دارد ، نوعي انسجام و وحدت را در هر جامعه به ارمغان مي آورد. همان گونه كه در روايات نيز آمده ، مي توان جامعه انساني را به يك ارگانيسم تشبيه كرد كه هر عضوي در سايه ديگر اعضا مي تواند به صلاح و تأمين نيازمندي هايش به طور كامل دست يابد.علي(ع) در عهدنامه مالك اشتر مي فرمايد:بدان (اي مالك) كه مردم طبقات مختلفي هستند كه برخي جز با برخي ديگر به صلاح دست نيابند و هيچ گروه و جمعي را از گروه هاي ديگر بي نيازي نيست.